De oplossing zit ém in eenvoud

“Het voelt alsof ik zit opgesloten in een kooi. Ik wil eruit, maar dat durf ik niet. Hoe moet ik dan de hypotheek en alle andere kosten betalen? Ik zit met allerlei vragen en kom er zelf niet meer uit”.

Ik vond het best heftig klinken. Een kooi?

We zaten midden in een sessie in een mooi bedrijf waar ik coach en ineens flatste hij het eruit.

Het zette me aan het denken want kijk: geld verdienen is belangrijk. Je rijk voelen ook. Die twee hebben niet perse iets met elkaar te maken, hoewel dat  vaak wel zo lijkt.

Op het moment dat je teveel stress hebt, je ontevreden voelt, teveel druk ervaart, je nutteloos voelt, of met ander ongemak opgezadeld wordt, dan is werken nogal eens een opgave. Ongeacht welk salaris je verdient.

Mag ik even iets over mijzelf vertellen?

Omdat mijn leerstijl anders is dan gemiddeld moest ik noodgedwongen een andere route lopen dan de gemiddelde werknemer bij een gemiddeld bedrijf. Dat maakt mij of die werknemer niet beter of slechter. Maar gewoon: anders.

Ik heb mij zelden laten leiden door geld of het gebrek daaraan, want juist door die andere leerstijl, en nog wat andere misbaksels, heb ik mijzelf aangeleerd om succes te vinden in alles wat eenvoudig is. Ik vroeg me af: “wat moet ik doen om te krijgen wat ik wil en wie kan mij daarbij helpen?” Dat had meestal niets met geld verdienen te maken maar alles met nieuwe ervaringen opdoen, avonturen beleven en nieuwe mensen ontmoeten. Ik zocht plekken en situaties waar ik tussen mensen verkeerde die mij accepteerden om wie ik was en daardoor voelde ik mij rijk. Toch was ik onzeker, want ik rommelde maar wat aan op werkgebied en ik had geen idee wat ik nou echt goed kon en wie er op mij zat te wachten.

Totdat ik door, onder andere zelf gecreëerde, omstandigheden in de positie terecht kwam dat ik mensen kon gaan helpen met de (levens)vragen die ze hadden en zag : “he! Er zijn professionals die worstelen met het gegeven dat ze braaf een school afmaakten (of soms juist niet), een goede opleiding deden (soms ook niet), begonnen met werken, een gezin fabriceerden, en dan……..ja………wat dan?”

Die vraag dus.

Ze lopen vast.

Allright.

Stel dus: je zit in die kooi. Je doet je werk aardig goed. Je wordt gewaardeerd. Maar er knaagt iets. Iets zit je niet lekker. Want wie ben je nog? Wat ben je nog? Ben je aan het werk? Of op de vlucht? Je zit ergens, maar je wilt weg. Alleen: waarheen? Je spiegelt je aan anderen: “hoe doen zij het?” En dan voel je je onzeker want zoals zij het doen, dat kan jij niet. Doorwerken maar weer. Misschien helpt de vakantie. Hmm. Dat helpt even. Eventjes maar, want je manager verandert zijn plannen, of je directeur, en daar ga je weer, hetzelfde pad als 10 jaar geleden. Maar goed, je salaris dus, etc.

Het voelt als een kooi.

Beste mensen: get out of it. We leven in een van de rijkste landen ter wereld. Onze jeugd is een van de gelukkigste ter wereld (schijnt het, maar of het waar is dat weet je maar nooit natuurlijk). Onze vakbonden hebben meer inspraak dan waar ter wereld dan ook. Jazeker, wij kennen  armoede! Dat staat voor mij als een paal boven water. Maar toch: get out of it.

En dan bedoel ik niet dat je van werk moet veranderen, ZZPer moet worden of zoiets, maar stap uit de mindset van nog beter, nog groter, nog rijker, nog wat dan ook.

Zoek de eenvoud in dingen.  Wil je bijvoorbeeld het gevoel hebben dat je een bijdrage levert in plaats van dat je maar gewoon wat standaard werk aflevert? Kijk naar wat je al bijdraagt, binnen of buiten je werk. Dat klinkt Cruijffiaans, maar dat is het niet:-)

Wel deze:

“Als ik thuiskom van een televisie-analyse, vraagt mijn vrouw: Wat heb je gezegd? Dan zeg ik: Al sla je me dood.”

Het zit het ‘em niet in “transformaties”, “veranderingen” en “doorbraken”. Beangstigende termen waar je liever hard van wegholt. Maar kijk om je heen en vraag je af: “wat wil ik, wat kan ik? Wie heeft er baat bij wie ik ben en wat ik kan?” En help dan. Doe je ding. Ervaar het leven zoals het zich aandient en zorg ervoor dat je plezierige ervaringen beleeft. Leer werken in flow. Organiseer indianentijd. Of iets van dien aard.

Leer verbanden te leggen tussen oorzaak en gevolg. Als je voortdurend met je gedachten al 25 stappen verder bent en dan ook nog probeert gauw even iets tussendoor te doen, dan kan het zijn dat je het leven als chaotisch ervaart. Ik noem maar wat.

Laatst kreeg ik letterlijk van iemand terug:

“ik heb al best wat bij psychologen gezeten maar nu, bij jou, is het eindelijk praktisch en kan ik concreet aan de slag”.

En ja, dit ging gepaard met tranen, maar what else is new? Ok, het voelt even rot, maar daarna kun je aan de slag.

Hup, je vleugels uitslaan.

Of niet.

Dan zet je de deur van de kooi open, weet dat je eruit kunt als je wilt, doet dat lekker niet en geniet van het uitzicht.

Ik wens je alle goeds en vooral veel succes in alles wat je doet,

Iris